Wijkgebouw De Slinger
Jan Schöfferlaan 3 5212 RE
Prof. dr. Marjo Korpel
Hoogleraar Oude Testament, Protestantse Theologische Universiteit
Bij elke begrafenis of crematie word je weer bepaald bij de eigen sterfelijkheid, maar ook bij de menselijke vraag, die al zo oud als de wereld is: waar blijven onze dierbaren na hun sterven? Al vanaf de vroegste tijden houden mensen zich bezig met die vraag: waar zijn onze doden? In het oude Egypte zijn de bekende dodenboeken geschreven, voor de reis van de ziel van de overledene naar en door het hiernamaals. In het oude Egypte werd de ziel van de overledene als een vogel voorgesteld. Ook bij de Kanaänieten en de Babyloniërs bestond de idee dat overledenen in de vorm van vogels aan de levenden konden verschijnen. Zeer waarschijnlijk hielden de Kanaanieten er jaarlijkse rituelen op na waarbij de overledenen als vogels aanvlogen op een feestelijke offermaaltijd. Tegelijk bestond ook de voorstelling dat de geesten van doden eeuwig waren, en dat de voorouders op speciale gelegenheden konden delen in rituelen op aarde. Gezamenlijke maaltijden van de levenden en de doden zijn inmiddels goed bekend uit zowel oude teksten als ook uit opgravingen. Ze geven een mooi beeld van het denken over het hiernamaals, en van de blijvende relatie tussen levenden en doden in vroege tijden en komen in sommige opzichten dicht aan tegen nieuwe visies op het denken over leven na dit leven vanuit de moderne neurowetenschappen. In de lezing zullen verschillende voorstellingen uit de oude wereld de revue passeren. Met powerpoint.